با نزدیک شدن خودروهای پرنده به مرحله تجاریسازی، دولتها و نهادهای هوانوردی در حال تدوین مقرراتی هستند که بتوانند پرواز این وسایل را در محیط شهری کنترل کنند. این قوانین باید هم ایمنی عمومی را حفظ کنند و هم امکان نوآوری را فراهم سازند.
? اصول اولیه قوانین هوانوردی شهری
- مجوز پرواز شهری: خودروهای پرنده باید دارای مجوز پرواز در محدوده شهری باشند، مشابه گواهینامه خلبانی یا تاییدیه فنی هواپیماهای سبک.
- محدودههای پرواز مجاز: مسیرهای پروازی باید از قبل تعیین شوند تا از برخورد با ساختمانها، خطوط برق، و مناطق ممنوعه جلوگیری شود.
- ارتفاع پرواز استاندارد: خودروهای پرنده باید در ارتفاعی مشخص (مثلاً بین ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر) پرواز کنند تا با هواپیماهای تجاری یا پهپادها تداخل نداشته باشند.
- سیستمهای ناوبری و ارتباطی: نصب GPS، سیستم جلوگیری از برخورد، و ارتباط با برجهای کنترل شهری الزامی است.
- قوانین اضطراری و فرود اضطراری: خودروهای پرنده باید بتوانند در شرایط اضطراری در نقاط مشخصی فرود بیایند، مانند پشتبامهای ایمن یا پدهای شهری.
- بیمه و مسئولیت حقوقی: مالک یا اپراتور خودرو باید تحت پوشش بیمه مسئولیت پرواز شهری باشد، مشابه بیمه خودروهای زمینی.
? کشورهایی که پیشگام هستند
کشورهایی مانند ژاپن، امارات، آلمان و آمریکا در حال تدوین مقررات برای تردد خودروهای پرنده هستند. در دبی، تاکسیهای هوایی آزمایشی انجام شدهاند و در توکیو، پروازهای شهری با قوانین سختگیرانه در حال بررسی هستند.
برای مطالعه بیشتر مطلب درباره حملونقل هوشمند در شهرهای آینده را در همین سایت مطالعه کنید
